Nano srebro, nanosrebro, nano złoto, nanozłoto, komponent nano srebro, komponent nano złoto

nano srebro tychy, nano srebro śląsk, nano srebro tanio

nano złoto tychy, nano złoto śląsk, nano złoto tanio

nano srebro, nano srebro zastosowanie, nano srebro działanie

nano złoto, nano złoto zastosowanie, nano srebro działanie

nano srebro z krzemionką, nano srebro i nano złoto, krzemionka

oliwa magnezowa ze złotem, oliwa magnezowa, oliwa magnezowa zastosowanie, oliwa magnezowa właściwości, oliwa magnezowa skład

Nano srebro i mechanizm niszczenia bakterii

Ściana komórkowa bakterii

Ściana komórkowa bakterii jest zbudowana inaczej, niż np. ściana komórkowa komórki roślinnej, ma swoisty skomplikowany skład chemiczny (cukrowo -tłuszczowo -peptydowy).
U bakterii głównym składnikiem ściany komórkowej jest peptydoglikan (mureina), składający się z długich łańcuchów wielo cukrowych, połączonych ze sobą przez krótkie mostki peptydowe aminokwasów. Ściana komórkowa bakterii Gram-dodatnich jest grubsza od ściany komórkowej bakterii Gram-ujemnych i zawiera więcej peptydoglikanu.

Aminokwasy

To ‚cegiełki’, z których zbudowane są wszystkie białka. Są to cząsteczki organiczne zbudowane z atomów węgla (C), wodoru (H), tlenu (O), azotu (N) i czasem siarki (S) (metionina, cysteina). Siarka jest niezbędna do syntezy białek i witamin oraz tworzenia składników łańcucha transportu elektronów. Aminokwasy różnią się między sobą tylko tzw. grupą boczną (wyjątkiem jest prolina). Właściwości chemiczne danego aminokwasu wynikają z budowy i własności grupy bocznej. Aminokwasy połączone są między sobą tzw. wiązaniem peptydowym: -COOH + H2N- powstaje -CONH-
Jednym z aminokwasów wchodzących w skład budowy ściany komórkowej bakterii jest Cysteina. Jej grupa boczna jest pokazana na rysunkach poniżej.

cysteina

Końcówka Cysteiny grupa (-SH), czyli grupa tioliowa jest bardzo reaktywna. Dwie Cysteiny mogą połączyć się przez grupy tioliowe tworząc mostek di siarczkowy (dwusiarczkowy): -S-S- w tym samym łańcuchu, lub też łączące dwa różne łańcuchy polipeptydowe. Są to silne wiązania atomowe występujące zwykle w liczbie kilku lub kilkunastu w jednej cząsteczce białkowej. Odgrywają ważną rolę w tworzeniu struktury trzeciorzędowej białek – zapewniają stabilizację struktury.

cysteina

Utlenianie katalityczne

Srebro, na poziomie atomowym, posiada zdolność pochłaniania tlenu oraz działania, jako katalizator w kierunku utleniania. Tlen atomowy (rodzimy) absorbowany na powierzchni jonów srebra w roztworze zaczyna czynnie reagować z ‚wystającymi’ grupami tioliowymi (-SH) otaczającymi powierzchnię bakterii lub wirusów usuwając z nich atomy wodoru (tworząc np. wodę) i powodując tym samym wytworzenie przez atomy siarki wiązań typu -S-S-. Bakteria traci możliwość oddychania gdyż zamykane są dotychczasowe (ułożone w poprzek błony komórkowej) ‚kanały’ przenoszenia elektronów tzw. łańcuch oddechowy. Prowadzi to do obumarcia bakterii. Dla wyjaśnienia utlenianie nie musi być sprzężone ze wzbogacaniem utlenianej substancji w tlen. Istotą utleniania jest oderwanie od substratu elektronów (zwykle odrywane są jednocześnie dwa elektrony), czemu z reguły towarzyszy odłączenie od nich dwóch protonów (H+) i ich przeniesienie na odpowiedni akceptor.
Wywołanie zwykłej katalitycznej reakcji redukcja/utlenianie spowoduje reakcję srebra z wszelkimi ładunkami ujemnymi dostarczanymi przez układ krążenia organizmu względnie membranę proteinową oraz ich dezaktywację. Dzięki katalitycznym właściwościom srebra i wytwarzaniu tlenu aktywnego utlenieniu ulega materiał genetyczny komórki.